.....

Wiem, że wiele rzeczy sprawiało, że będąc z nim byłam bardziej nie szczęśliwa niż szczęśliwa.. Ale i tak uważam, że był najlepszą rzeczą jaka mnie spotkała.

"Nie bał się, że nie wiedział czy to ta jedyna. Był przerażony, bo wiedział, że to ona."

Nie przestaje się kochać

"Nie przestaje się kochać człowieka, tylko dlatego, że coś w życiu spieprzył."

Myślę, że gdzieś głęboko w mojej podświadomości siedzi mały płomyk nadziei, że będzie dobrze. Wiadomo, kiedyś może i będzie dobrze, ale ja chciałabym, żeby było dobrze Z NIM. Mam wrażenie, że nawet przechodzi mi złość na niego? Zostaje jeden mały żal? Dlaczego zniknął z mojego życia tak szybko, tak nagle i bez wyjaśnienia. 

Nie był to wybór, ale konieczność.

"Pragnęłam go tak, jak pragnęłam powietrza, by oddychać. Nie był to wybór-ale konieczność."
-Stephenie Meyer

Myślałam, że z czasem się to wszystko będzie uspokajać.. Nawet były dni, w których już czułam się lepiej i bardziej pewna siebie, że sama dam rade! A tak naprawdę czas nic nie zmienia, trzeba kolejny raz spotkać osobę, która zawróci w głowie, choć to nie takie proste. Nawet się o to nie staram, boję się, że już nigdy nie spotkam takiej osoby, która będzie dla mnie tak ważna. Najbardziej uświadamiam sobie jego brak w momentach, w których coś mi się udaje a nie mogę mu o tym powiedzieć pochwalić się, podzielić tym i razem cieszyć.

Jest dla Ciebie nieużyteczne..

"Rany, które nigdy się nie goją, można opłakiwać tylko w samotności."
Właśnie może i dlatego nie pisałam tu jakiś czas, dziś też się nie rozpisze bo to co mam w głowie ciężko jest mi ubrać w słowa.. Znalazłam cytat, który idealnie odzwierciedla moje myśli, więc ode mnie to tyle.

"To, co czuję jest dla Ciebie nieużyteczne, wiem. Ale kiedyś będziesz miał wiele rzeczy za sobą i mało przed sobą. Będziesz może szukał wśród wspomnienia jakiegoś oparcia, czegoś, od czego zaczyna się rachubę lub na czym się ją kończy. Będziesz już całkiem inny i wszystko będzie inne, i nie wiem, gdzie będę, ale to nie ważne. (...)

Pomyśl wtedy, że mogłeś mieć moje sny i głos i troski i nieznane mi jeszcze pomysły. I moją niecierpliwość i nieśmiałość, że w taki sposób mogłeś mieć świat po raz drugi. A kiedy będziesz tak myślał, nie ważne będzie, żeś nie umiał, czy nie chciał tego mieć. (...) Ważne będzie tylko, że byłeś moją słabością i siłą, utratą i odzyskaniem, światłem, ciemnością, bólem – to znaczy życiem…


Będziesz trwał w pyle, w który zmieni się moja pamięć zatrzymana na zawsze, silniejsza niż czas, niż gwiazdy, silniejsza niż śmierć… (...) Milczysz? To dobrze. Nie mów „zapomnij”. Nie mów tak. Jesteś przecież rozumnym mężczyzną.

Więc gdybym zapomniała, to nie byłabym już ja, bo Ty wszedłeś we wszystkie moje rzeczy, zmieszałeś się z najdawniejszymi wspomnieniami, doszedłeś tam, gdzie nie ma jeszcze myśli, gdzie nie rodzą się nawet sny. I gdyby ktoś wydarł Cię ze mnie, zostałaby pustka, jak gdyby nigdy mnie nie było… (...) Chciałam o Tobie zapomnieć, jednak gdy patrzyłam na Błękitną Ziemię, było tak, jakbym patrzyła na Ciebie. Bo Ty jesteś wszędzie, gdzie patrzę".

Stanisław Lem - Obłok Magellana

Dobrze, że jesteś...

"Dobrze, że jesteś,
bo wczoraj znowu bolało mnie serce,
a ciągle nie mam pomysłu na życie.

Musisz mi pomóc,
bo od szesnastu dni pada deszcz
i życie powoli zaczyna mi się rozmywać.

Miałem iść do dentysty,
ale przybłąkał mi się wiersz o tobie,
no i nie mam go z kim zostawić w domu.

Dobrze, że jesteś,
bo w zeszłym tygodniu „U Fukiera”
śmierć znowu pytała o mnie szatniarza.

Dzwoniłem dzisiaj do ciebie,
ale słuchawka ugryzła mnie w rękę
i pewnie ta rana tak szybko się nie zagoi.

Musisz mi pomóc,
bo jestem zmęczony jak Bóg,
który harował przez tydzień –
i nie stworzył świata..."

-Jarosław Borszewicz

Chciałbym Cię nienawidzić

"Chciałbym Cię nienawidzić. Chcę Cię nienawidzić. Próbuję Cię nienawidzić. Byłoby o wiele łatwiej, gdybym Cię nienawidził. Czasami myślę, że Cię nie nawiedzę, a potem Cie spotykam i..."

Niektórzy myślą, że to kolejny blog jakiejś zdesperowanej dziewczynki, twierdzą iż takich blogów jest pełno, każdy jest taki sam i nie ma w nim nic nadzwyczajnego. W sumie ja, prowadzę ten blog dla siebie, to jest  mój taki internetowy pamiętnik, wcale nie musisz tego czytać jeżeli Ci to nie odpowiada. Ty czytając to nie odczuwasz nic, to są tylko słowa, ale Ty nie wiesz ile ja mam w sobie emocji dodając każdy krótki wpis, ile myśli mam w głowie. Wpisy są krótkie, ale moje myśli za to nie kończące się. W sumie każdy z nas przeżywa swój taki mały koniec świata, którego nikt nie zrozumie.

Właśnie dla Ciebie tak pragnąłem żyć

"To wszystko... Umarłem przez ciebie,
Chociaż właśnie dla Ciebie tak pragnąłem żyć."

Skoro już 'umarłam' to powinnam nauczyć się żyć ze świadomością, że jego już nie ma, nie będzie i w sumie może nawet nie było w moim życiu - na serio. Nawet dobrze mi to idzie, ale bywają momenty słabości, kiedy myślę znów 'On jest naprawdę ważny'. Choć wcale nie jest tego wart, a ja jestem tego w pełni świadom. Boję się, że za miesiąc, pół roku, rok, a może nawet dwa spotkam go przypadkiem na ulicy, w sklepie może nawet w wakacje nad morzem i kolejny raz rozsypię się na kawałki. I tak jak poprzednio cały czas przez który uczyłam się żyć bez niego pójdzie na marne.

"Mam wrażenie, że miłość ode mnie ucieka, jak­by nie czuła się mi­le widziana. A jed­nak jeżeli przes­tanę myśleć o miłości, będę niczym."

Tylko niczego się nie da zapomnieć.

"Mijają tygodnie, jednego dnia jest lepiej, innego gorzej, jakoś się plecie, nie najlepiej, ale jakoś. Tylko niczego się nie da zapomnieć. Po prostu nie da."
Tak się nie traktuje ludzi którzy Cię kochają.. Uważam, że szczególnie powinniśmy szanować ludzi, dla których coś znaczymy. Rozumiem, że nie zawsze jesteśmy w stanie odwzajemnić czyjeś uczucia, ale odrobina sympatii, szacunek - wystarczy. "Szanuj dziewczynę, która się w Tobie zakochała, bo z tylu facetów wybrała właśnie Ciebie!" Wiecie czego się boję? Że nigdy już nie spotkam takiej osoby jak on, że nikt już nie będzie w stanie wywołać u mnie tylu pozytywnych uczuć, emocji. Tak, byłam już zauroczona nie raz, miałam chłopaków, spotykałam wielu wspaniałych ludzi, ale nikt nigdy nie miał na mnie takiego wpływu. Ciągle mi się wymyka, może dlatego tak chętnie za nim podążam, kiedy udaje mi się go "złapać" choć na chwilę zaraz go tracę, w ten sposób jeszcze bardziej zaczynam go potrzebować. Zaczynam myśleć, że on chyba wie co robi.

"Lepiej nikomu nic nie opowiadajcie. Bo jak opowiecie – zaczniecie tęsknić."

Jestem zmęczony rozmowami, które prowadzą donikąd.

"Jestem zmęczony rozmowami, które prowadzą donikąd. Moje serce staje się smutne, gdy przypominam sobie wszystkie dobre słowa i złamane obietnice. Zbyt wiele było rozmów przeprowadzonych przez ludzi, którzy nie mieli prawa ich przeprowadzić."
Kiedy ktoś prosi Cię o szansę i nie dasz jej, to będziesz żałować, że nie spróbowałeś, będziesz rozmyślać co by było gdybym jednak dał tą szansę, myśląc, że może TERAZ było by inaczej, lepiej... Będziesz żałować... Bo przecież "Lepiej coś zrobić a potem żałować, niż żałować że się tego nie zrobiło." A jeżeli jednak dasz tą szansę, a ta osoba znów ją straci? Nie wiem do kogo wtedy mam większy żal? Do siebie? Że znów byłam taka głupia i pewnym stopniu zaufałam? Czy do tej osoby, która znów mnie zawiodła..

"Często kocha się 'z przerwami'. To znaczy czasem jest tak, że aż brzuch boli i oczy pieką, a czasem jest tak, 'że można wytrzymać' i w ogóle myśli się mocno o czym innym."

Ledwo otworzyłem oczy i już tęsknię.

Kilka ostatnich zdarzeń w moim życiu sprawiły, że postanowiłam założyć tego bloga i opisywać tu swoje przeżycia, więc będę musiała się cofnąć w czasie o dwa lata - właśnie wtedy to wszystko się zaczęło. To takie dziwne jak jedna osoba może zmienić całe Twoje życie, sposób myślenia, postępowania, jak  może wprowadzić w Twoje życie tyle szczęścia i tyle cierpienia.
"Próbujesz sobie przypomnieć, kiedy to wszystko się zaczęło.
A zaczęło się wcześniej niż Tobie się wydaje.. o wiele wcześniej.
Wtedy zaczynasz rozumieć, że nic nie dzieje się dwa razy.
Już nigdy nie poczujesz się tak samo, nigdy nie wzniesiesz się trzy metry nad niebem."

Nigdy nie wiadomo co przyniesie nam los, ten jeden dzień tak wiele we mnie zmienił. Działo się to wszystko dwa lata temu, poznałam go o wiele wcześniej, nigdy nie sądziłam, że może stać się dla mnie tak ważny w tak krótkim czasie. Moje szczęście nie trwało długo, szybko to się skończyło. Nikt nigdy nie sprawił mi tyle radości i tyle przykrości jednocześnie. W tym roku wszystko wróciło, można by powiedzieć, że było dobrze, ale tylko chwilę- jak zwykle. Prosił o szansę, ja tak naprawdę nie chciałam jej dać, nie wierzyłam w to, że mógłby się zmienić.. Nie wierzyłam, ale chciałam w to wierzyć mimo wszystko. Nie rozumiem tylko po co ludzie proszą o drugą szansę, skoro nie mają zamiaru jej wykorzystać? Naprawdę ludzie są, aż tak bezuczuciowi, nie wrażliwi na ludzką krzywdę i cierpienie?

"- Halo, halo, kochanie, chciałbym Ci powiedzieć, że dziś bez zmian. Jest tak jak wczoraj, jak przedwczoraj i trzy dni temu. Ledwo otworzyłem oczy i już tęsknię."

Pierwszy

Od jakiegoś czasu myślałam o założeniu tego bloga, w końcu zamieniłam myśli w czyny. Będę opisywać tu swoje refleksje, wspomnienia. Blog będzie raczej prowadzony w formie pamiętnika będę tu opisywać wszystkie swoje smutki, żale, radości. Dlaczego założyłam blog? Mam wrażenie, że jak opisuje swoje uczucia szczególnie te nie przyjemne to w jakiś sposób się oczyszczam, w pewnym sensie czuje się lepiej. Wiadomo, że to nie to samo co rozmowa z przyjacielem, ale również pomaga. Często będą się tu pojawiać różne cytaty(uwielbiam je) będę się do nich często odwoływać. Nigdy nie będą one od tak, zawsze mają jakieś znaczenie, zazwyczaj będę wyrażać mnie, moje myśli. A dlaczego w dzisiejszym wpisie ten cytat? Będziecie się dowiadywać w kolejnych postach.

"A nawet jeśli tak jest, jeśli już go straciłam, zyskałam jeden dzień szczęścia. Świat jest, jaki jest, i każdy dzień szczęścia graniczy niemal z cudem."